Szwecja - Serwis Informacyjny o Szwecji. Praca w Szwecji, oferty pracy, gospodarka szwedzka, polityka, szwedzkie partie polityczne, rząd, kultura, literatura szwedzka, film szwedzki, media, motoryzacja, sport, społeczeństwo, równouprawnienie, szkoła, edukacja, studia, wojsko, policja.
statystyka

Liczba odwiedzin od 10.02.2006 r.:

Blog > Komentarze do wpisu

Szwecja - w islamie nie ma miejsca dla gejów i lesbijek

W Szwecji osoby homoseksualne mogą adoptować dzieci, pobierać się. Mogą pod warunkiem, że nie pochodzą z kultur zemsty honorowej. SVT Dokument Inifrån 4 października dokonał przełomu w debacie na temat wykluczenia osób homoseksualnych w rodzinach, które kierują się zasadą zemsty honorowej, pokazując film dokumentalny Sämre än djur (zobacz).

Mohammad po tym, jak oświadczył rodzicom, że jest gejem trafił do aresztu domowego i to była najlżejsza forma opresji, pomijając groźby śmierci i zachęty, żeby sam popełnił samobójstwo. Cherin była bita przez swojego ojczyma grubym kijem. Oboje postanowili opowiedzieć swoje historie o życiu osób, którym rodziny odmawiają prawa do życia.

Reżyser filmu Oscar Hedin na pomysł tego reportażu wpadł nagrywając poprzedni o młodych wyznawcach islamu w Szwecji, który został potem nominowany do nagrody Guldbaggen 2007. Wówczas poznał Cherin, ale kobieta nie była jeszcze gotowa, żeby opowiedzieć przed kamerą swoją historię.

Film wywołał w kilka dni po projekcji krytyczną reakcję Arabiskt Initiativ, której lider określił reportaż, jako stygmatyzujący i rasistowski wobec rodzin arabskich i muzułmańskich. Uważa on, że kultury zemsty honorowej są obecne we wszystkich społeczeństwach i równie dobrze w filmie można było pokazać problem braku akceptacji dla homoseksualizmu w tradycyjnej rodzinie katolickiej. Ponadto nie podobało mu się, że Mustafa, ojczym Cherin może być odbierany, jako Muzułmanin wypowiadający się w imieniu innych Muzułmanów.

Obecność ojczyma Cherin w filmie jest dużą niespodzianką. W islamie nie ma miejsca na homoseksualizm, jest to temat tabu a tradycja odbiera cześć rodzinie, w której pojawi się ten "problem". Reżyser obecność ojczyma w filmie tłumaczy jego potrzebą opowiedzenia swojej wersji. Jednocześnie w ten sposób po raz pierwszy w szwedzkiej debacie o kulturach zemsty honorowej pojawił się głos oprawcy.

Mustafa po 25 latach mieszkania w Szwecji musiał opuścić kraj i zdecydował się wrócić do Tunezji. Był zhańbiony a tym samym narażony na wykluczenie ze swojego środowiska. Jak słusznie zauważa Jon Voss na łamach qx.se jest on więźniem czegoś dużo większego od niego samego. Dodajmy tradycji, która z jednej strony zmusza go do roli oprawcy a z drugiej sprowadza go do pozycji ofiary.

W debacie pojawiają się głosy usprawiedliwiające dyskusję na temat zemst honorowych, wśród których najważniejszy to ten, że dostrzeżenie problemu zemsty honorowej nie czyni nikogo rasistą. Jednym z zarzutów Jona Vossa wobec niektórych szwedzkich intelektualistów jest nienazywanie problemu po imieniu i zamiast mówienia o kulturze zemsty honorowej mówienie o przemocy mężczyzn wobec kobiet. Najwyraźniej poprawna politycznie Szwecja ma problem, nie tylko z jednoznacznym określaniem pewnych zjawisk, lecz także z rozwiązywaniem kwestii rodzących się w środowiskach imigrantów. Cherin otrzymała pomoc kvinnojour, lecz Mohammad musiał radzić sobie sam. Ciężkie chwile wytrzymują dzięki wsparciu przyjaciół, bo ich rodzice nie chcą ich znać. Cherin ma szczęście, bo rozmawiają z nią jej siostry, lecz dla jej ojczyma nie jest już człowiekiem, jest czymś gorszym od zwierzęcia - "sämre än djur".

Film miał swoją premierę w kinie Rio w Sztokholmie. Będzie również wyświetlany w Malmö w kinie Spegeln i w Göteborgu w kinie Roy. Pokazom będą towarzyszyły seminaria.
środa, 14 października 2009, szwecja11

Polecane wpisy

TrackBack
TrackBack w tym blogu jest moderowany. TrackBack URL do wpisu:
Komentarze
2009/10/14 22:28:07
Jedna z najoczywistszych sprzecznosci tak zwanego swiatopogladu lewicowego to uparte niedostrzeganie totalitarnego charakteru islamu. Zwiedzeni podobienstwem i sentymentem do socjalistycznych eksperymentow Hitlera czy Lenina, socjaldemokraci wielu krajow przykladaja do muzulmanina miare tolerancji, ktorej odmawiaja europejskim chrescijanom. Nie tylko oni - obowiazujaca wykladnia "postepowej" administarcji Obamy to agresywna polityka pro-gejowskich zaklec w USA i uparte zaniechanie chocby najlzejszej krytyki wobec jawnej dyskryminacji homoseksualistow w Rosji, Wenezueli, czy codziennej praktyce islamu. Hipokryzja i rozdwojenie jazni - dwie nogi socjalizmu, obie gliniane.
-
Gość: Prado, *.adsl.inetia.pl
2009/10/17 10:19:42
Totalitarny islam w Europie to wynik lewackiej laickości, musi być jakś reakcja. Homoseksualiści w Szwecji są podobnie agresywni jak ci w USA, posuwaja się też do przemocy.
Opierając sie na streszeczeniu filmu widać brak zrozumienia dla tragedii ojca Mochameda. Według jego poglądu stracił syna, co dla kochających się z reguły muzułmańskich rodzin jest tragedią. Gdzie zrozumienie dla drugiego człowieka "tolerancyjnego" społeczeństwa ? Dochodzi do tego hipokryzja wymieniona w tekście, czyli stereotypowy slogan - przemoc wobec kobiet. Pojedyńcze przykłady nagłaśnia sie i robi normę, nie zaważając na kontekst kulturowy, Według Helsinskiej Fundacji Praw człowieka przemoc kobiet wobec mężczyzn jest już w Skandynawii prawie taka sama jak mężczyzn wobec kobiet. Tylko to temat TABU zakrzyczany przez hipokrytki dbające o swoje stanowiska i pieniadze w administarcji. Muzułmanów trzeba asymilować, lecz jak wszędzie brakuje na to środków. Problemem drugim jest fakt , że islam jest kulturą duchową. Co ma do zaoferowania muzułmanom współczesna Europa ? Konsumencki przewód trawienny. Konsumować, konsumować, trawić i wydalć, potem recykling. W tym momencie silniejsi duchowo i psychicznie muzułmanie ma śmieją sie tych umoralniających gadek na kursach widząc całkowitą pustkę. Gardzą hedonizmem i brak jest argumentów trafiających do nich. Człowiek samodzielnie myślący według okreslonych wartości, łatwo odrzuca pustosłowie. Potrzebny jest im w Szwecji tylko socjal, traktują Szwecje jak dojna krowę. Tak się kończy chora teoria multikultorowaści, podziałem społeczeństwa na wrogie broniące własnej tożsamści grupy.