Szwecja - Serwis Informacyjny o Szwecji. Praca w Szwecji, oferty pracy, gospodarka szwedzka, polityka, szwedzkie partie polityczne, rząd, kultura, literatura szwedzka, film szwedzki, media, motoryzacja, sport, społeczeństwo, równouprawnienie, szkoła, edukacja, studia, wojsko, policja.
| < Sierpień 2016 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        
Zakładki:
E-słowniki szwedzkie
Literatura - Stypendia (sv)
Literatura szwedzka - Autorki (sv)
Literatura szwedzka - Portale (sv)
Literatura szwedzka - Wydawnictwa (sv)
Literatura szwedzka (pl)
Media szwedzkie:
Mówią:
Nauka szwedzkiego
Organizacje szwedzkie:
Piszą blogi o Szwecji
Portale z ofertami pracy w Szwecji
Różne o Szwecji
Rządzące partie:
Turystyka
Urzędy, instytucje, administracja w Szwecji:
Varia nie o Szwecji
Zlinkowały - zlinkowali mnie:
statystyka

Liczba odwiedzin od 10.02.2006 r.:

środa, 21 października 2009
Od właściciela firmy, który nie chciał zatrudnić kobiety Rzecznik ds. dyskryminacji domaga się 160 000 koron odszkodowania.

Ciężka praca wykonywana w zimnie i w krwi nie jest dla dziewczyn. Stefan Ullander właściciel Söders Kött och Fläsk został oskarżony o dyskryminację ze względu na płeć i grozi mu zapłacenie 160 000 koron odszkodowania kobiecie, której nie chciał zatrudnić.

Diana Sjöström Schreiber, 18l. uczyła się w Hotell och restaurangskolan w Handen i miała zostać kucharką. Alergia na niektóre artykuły spożywcze sprawiła, że została zmuszana do szukania innej pracy niż na stanowisku kucharki. Znalazła ogłoszenie o rekrutacji na stanowisku rzeźnika. Zadzwoniła do firmy, żeby dowiedzieć się czegoś więcej o warunkach zatrudnienia. Gdy potwierdziła, że szuka tej pracy dla siebie nie dość, że nie udzielono jej informacji, to jeszcze właściciel firmy poradził jej, żeby szukała innej pracy.

Stefan Ullander właściciel firmy stwierdził, że kobiety nie dają sobie rady w tej pracy, bo jest ciężka i może prowadzić do urazów, trzeba wcześnie wstawać, w pomieszczeniach jest zimno a w dodatku brakuje przebieralni dla kobiet. Od 37 lat, odkąd firma działa na rynku, nigdy nie zatrudniała kobiety rzeźnika. Na pytanie reportera Sveriges Radio, jak sobie radzą w tej ciężkiej pracy chudzi chłopcy, właściciel odpowiedział, że tacy u niego nie pracują.

Aftonbladet.se sprawdził, jak sobie radzą kobiety rzeźnicy. W firmie Scan to właśnie one są najlepsze. Jenny Rask, 32l. w firmie Scan pracuje na akord od 2002 roku i potwierdza, że jest to praca, w której trzeba mieć siłę w rękach, ale z pewnością nie pracuje się w krwi. Dodaje, że mięso jest zimne i suche a nie ociekające krwią a pracę wykonuje się w higienicznych warunkach. Cała rodzina Diany Sjöström Schreiber jest związana z branżą spożywczą, jej ciotka pracowała jako rzeźnik, więc kobieta dobrze zna warunki pracy w tym zawodzie.

Najpierw domagała się przeprosin od właściciela firmy, ale po jego wypowiedziach w mediach jeszcze bardziej się zdenerowowała i sprawę zgłosiła do rzecznika ds. dyskryminacji - Diskrimineringsombudsmannen. Właściciel firmy w wypowiedzi dla gazety "Mitt i Haninge" jeszcze w kwietniu tego roku podchodził do sprawy lekko, nie wierząc, że rzecznik w ogóle podejmie jakiekolwiek działania. Katri Linna, Rzecznik ds. dyskryminacji stwierdziła, że istnieje głęboko zakorzenione i przestarzałe postrzeganie możliwości kobiet co jest powodem do wykluczania ich na rynku pracy i prowadzi do segregacji na rynku pracy. Rzecznik podkreśliła, że powoływanie się na ciężkie warunki pracy nie jest właściwe, bo w obowiązku pracodawcy jest stworzenie bezpiecznych warunków pracy i zapewnienie rozwiązań chroniących przed urazami w pracy. Rzecznik uznała, że kobiecie odmówiono dostępu do pracy, bo jest kobietą i tym samym złamano prawo. W związku z czym Rzecznik złożyła oskarżenie w sądzie pracy i domaga się dla dyskryminowanej kobiety odszkodowania w wysokości 160 000 koron.

Tagi: Szwecja - Serwis Informacyjny o Szwecji, 2009, rynek pracy, praca, dyskryminacja, równouprawnienie na rynku pracy

23:55, szwecja11 , Praca
Link Komentarze (11) »
wtorek, 20 października 2009

Ingrid Carlberg opowiada historię przed i po Prosacu, opisując życie kilku osób mówi o życiu około 600 000 Szwedów i Szwedek, bo na tyle szacuje się osoby zażywające antydepresanty w Szwecji.

Dorastała w Surahammar pod Västerås. Swoją karierę rozpoczęła w 1982 w "Vestmanlands läns tidning" zastępując nieobecnego pracownika. Studiowała m.in. ekonomię, prawo i literaturoznawstwo na Uniwersytecie w Uppsali, kończąc je na poziomie porównywalnym z polskim licencjatem. Od 1990 jest zatrudniona w krajowym dzienniku "Dagens Nyheter". Ma dwie córki Johannę 15 lat i Sarę 12 lat. Jej mężem jest polityk Pär Nuder. W tym roku przyznano jej tytuł doktora honoris causa wydziału medycznego Uniwersytetu w Uppsali. W uzasadnieniu przyznania tytułu można przeczytać, że Carlberg została uhonorowana za naukową precyzję i sposób, w jaki wyjaśniła zastosowanie farmakologicznego leczenia depresji.

Ingrid Carlberg (ur. 1961) jest autorką książki wydanej przez wydawnictwo Norstedts "Pillret" ("Piguła", 2008), w której podejmuje się tematu depresji i przełomu w jej leczeniu wraz z pojawieniem się takich leków jak Prozac. Inspiracją dla książki była seria jej wcześniejszych reportaży, które publikowała w "Dagens Nyheter". Za tę książkę otrzymała nagrodę Guldspaden przyznawaną przez Föreningen Grävande Journalister.

Laureatka jest poza tym autorką książek dla dzieci i młodzieży. A z ciekawostek, jest również pierwszą kobietą sędzią w piłce nożnej w Västmanlandii.

strona domowa autorki

22:10, szwecja11 , Media
Link Dodaj komentarz »
Wysadzili w powietrze drzwi, wybili okna, wtargnęli do środka i okazało się, że ich cel był 200 metrów dalej, czyli o tym, jak żołnierze z elitarnej szwedzkiej jednostki Livregementets husarer (K 3) urządzili ćwiczenia w terenie.

Livregementets husarer przygotowuje żołnierzy do akcji, które wymagają szybkiego przemieszczania się w terenie, kształci spadochroniarzy i prowadzi szkołę przeżycia. W ostatnią sobotę września żołnierze zostali przerzuceni w okolicę miejscowości Röjdåfors
w Värmlandii.

W miejscowości zamieszkanej przez około 60 osób szybko rozniosły się plotki o ataku żołnierzy na domek letniskowy jednego z mieszkańców. Na szczęście nieobecnego podczas szturmu. Jak podaje aftonbladet.se armia szwedzka bije się w pierś a rzecznik prasowy obiecuje pokrycie wszelkich wyrządzonych szkód.


21:07, szwecja11 , Wojsko
Link Komentarze (1) »
środa, 14 października 2009
W Szwecji osoby homoseksualne mogą adoptować dzieci, pobierać się. Mogą pod warunkiem, że nie pochodzą z kultur zemsty honorowej. SVT Dokument Inifrån 4 października dokonał przełomu w debacie na temat wykluczenia osób homoseksualnych w rodzinach, które kierują się zasadą zemsty honorowej, pokazując film dokumentalny Sämre än djur (zobacz).

Mohammad po tym, jak oświadczył rodzicom, że jest gejem trafił do aresztu domowego i to była najlżejsza forma opresji, pomijając groźby śmierci i zachęty, żeby sam popełnił samobójstwo. Cherin była bita przez swojego ojczyma grubym kijem. Oboje postanowili opowiedzieć swoje historie o życiu osób, którym rodziny odmawiają prawa do życia.

Reżyser filmu Oscar Hedin na pomysł tego reportażu wpadł nagrywając poprzedni o młodych wyznawcach islamu w Szwecji, który został potem nominowany do nagrody Guldbaggen 2007. Wówczas poznał Cherin, ale kobieta nie była jeszcze gotowa, żeby opowiedzieć przed kamerą swoją historię.

Film wywołał w kilka dni po projekcji krytyczną reakcję Arabiskt Initiativ, której lider określił reportaż, jako stygmatyzujący i rasistowski wobec rodzin arabskich i muzułmańskich. Uważa on, że kultury zemsty honorowej są obecne we wszystkich społeczeństwach i równie dobrze w filmie można było pokazać problem braku akceptacji dla homoseksualizmu w tradycyjnej rodzinie katolickiej. Ponadto nie podobało mu się, że Mustafa, ojczym Cherin może być odbierany, jako Muzułmanin wypowiadający się w imieniu innych Muzułmanów.

Obecność ojczyma Cherin w filmie jest dużą niespodzianką. W islamie nie ma miejsca na homoseksualizm, jest to temat tabu a tradycja odbiera cześć rodzinie, w której pojawi się ten "problem". Reżyser obecność ojczyma w filmie tłumaczy jego potrzebą opowiedzenia swojej wersji. Jednocześnie w ten sposób po raz pierwszy w szwedzkiej debacie o kulturach zemsty honorowej pojawił się głos oprawcy.

Mustafa po 25 latach mieszkania w Szwecji musiał opuścić kraj i zdecydował się wrócić do Tunezji. Był zhańbiony a tym samym narażony na wykluczenie ze swojego środowiska. Jak słusznie zauważa Jon Voss na łamach qx.se jest on więźniem czegoś dużo większego od niego samego. Dodajmy tradycji, która z jednej strony zmusza go do roli oprawcy a z drugiej sprowadza go do pozycji ofiary.

W debacie pojawiają się głosy usprawiedliwiające dyskusję na temat zemst honorowych, wśród których najważniejszy to ten, że dostrzeżenie problemu zemsty honorowej nie czyni nikogo rasistą. Jednym z zarzutów Jona Vossa wobec niektórych szwedzkich intelektualistów jest nienazywanie problemu po imieniu i zamiast mówienia o kulturze zemsty honorowej mówienie o przemocy mężczyzn wobec kobiet. Najwyraźniej poprawna politycznie Szwecja ma problem, nie tylko z jednoznacznym określaniem pewnych zjawisk, lecz także z rozwiązywaniem kwestii rodzących się w środowiskach imigrantów. Cherin otrzymała pomoc kvinnojour, lecz Mohammad musiał radzić sobie sam. Ciężkie chwile wytrzymują dzięki wsparciu przyjaciół, bo ich rodzice nie chcą ich znać. Cherin ma szczęście, bo rozmawiają z nią jej siostry, lecz dla jej ojczyma nie jest już człowiekiem, jest czymś gorszym od zwierzęcia - "sämre än djur".

Film miał swoją premierę w kinie Rio w Sztokholmie. Będzie również wyświetlany w Malmö w kinie Spegeln i w Göteborgu w kinie Roy. Pokazom będą towarzyszyły seminaria.
02:03, szwecja11 , Religia
Link Komentarze (2) »
niedziela, 11 października 2009
Bezpłatne i łatwo dostępne prezerwatywy dla nastolatków powinny być standardem w antykoncepcji a nie refundowane pigułki antykoncepcyjne i wczesnoporonne. Takie stanowisko przedstawiły na łamach dn.se liderki szwedzkich gminnych samorządów*.

Według nich przykładem właściwej profilaktyki seksualnej wśród młodzieży w Szwecji jest Västerbotten, land który jako jedyny nie refunduje pigułek a kładzie nacisk na edukację seksualną i zwiększanie dostępu do prezerwatyw. W swojej polityce land kieruje się zasadą, że w życiu seksualnym biorą udział dwie strony i obie powinny być nie tylko świadome konsekwencji aktywności seksualnej, ale też obie powinny ponosić za nią odpowiedzialność.

Polityczki stoją na stanowisku, że należy zwiększać odpowiedzialność chłopców za wspólne życie seksualne, a nie wyłącznie przenosić odpowiedzialność na dziewczyny, zmuszając je, żeby jako jedyne chroniły się przed niechcianą ciążą, antykoncepcją chemiczną, której skutki czasami mogą być dla nich niekorzystne.


*Gunilla Johansson (socjaldemokracja, członkini rady ds. zdrowia) hälso- och sjukvårdslandstingsråd, Västerbotten, Harriet Hedlund (socjaldemokracja, przewodnicząca komisji ds. zdrowia) Folkhälsonämndens ordförande Umeåområdet, Marita Fransson (socjaldemokracja, przewodnicząca) ordförande Södra Lappland, Janeth Lundberg (socjaldemokracja, przewodnicząca rady) ordförande Skellefteåområdet
21:16, szwecja11 , Zdrowie
Link Dodaj komentarz »
sobota, 10 października 2009

Szwecja staje się coraz mniej bezpiecznym krajem do życia. Mieszkańcy niektórych dzielnic szwedzkich miast, boją się wychodzić po zmroku z domu. Czyżby raj, którym jest szwedzki folkhem właśnie się kończył? Czy szwedzka tolerancja i otwartość na inne kultury będzie teraz zbierać takie żniwo? Zobacz

15:11, szwecja11 , Religia
Link Komentarze (7) »
piątek, 09 października 2009
W branży związanej z rozwojem szwedzkiej infrastruktury kolejowej pojawią się niebawem ciekawe oferty pracy, szykuje się ok. 1 500 wakatów głównie dla inżynierów.

Zobacz obszary, w jakich możesz pracować (j. angielski) zobacz

Bieżące oferty pracy (j. szwedzki) zobacz
czwartek, 01 października 2009

W 997 roku Olaf wysłał na Islandię delegację, która miała "zachęcać" do przejścia na chrześcijaństwo. Na czele tej misji stanął rycerz Thangbrand, któremu towarzyszył Gundhleif, który pełnił za granicą zawód żołnierza zaciężnego i zyskał wielki rozgłos jako mistrz miecza i topora.

Islandczycy okazywali niechęć owym "misjonarzom", którzy do nowej wiary  przekonywali mordami opornych. Po kilkunastu takich krwawych nawróceniach "misjonarze" musieli uciekać z Islandii. Olaf wściekł się, że chrystianizacja wyspy przebiega nie po jego myśli i postanowił podziałać na wyobraźnię Islandczyków. Wydał rozkaz pojmania i zamordowania każdego z Islandczyków przebywającego w Norwegii. Wieść szybko dotarła o planowanym masowym mordzie na wyspę. 

Tym to sposobem, aby ratować krajan przebywających w Norwegii, Islandczycy postanowili przyjąć nową wiarę i latem 1 000 roku ustanowiona na althingu prawo, mocą którego Islandia stała się oficjalnie krajem chrześcijańskim.


źródło:Farley Mowat, Wyprawy Wikingów. Dawni Normanowie w Grenlandii i Ameryce Północnej., tłum. Wacław Niepokólczycki, Wydawnictwo "Książnica", Katowie 1995.

środa, 30 września 2009

W Szwecji rocznie ok. 20 % mężczyzn decyduje się na urlop wychowawczy, zwany tam rodzicielskim. A o jednej z pierwszych prób wzięcia na siebie przez mężczyznę roli ojca i matki można przeczytać w Sadze o Thorgilsie.

Thorgils Orrabeinsfori pewnego dnia postanowił wspiąć się na lodowiec, żeby sprawdzić, czy lód fiordowy już puszcza. Nieopacznie zostawił swoją żonę Thoreję z malutkim dzieckiem samą z niewolnikami w domu. Gdy wrócił Thoreja była martwa a dziecko ssało jej pierś. Thorgils czuwał przez całą noc przy niemowlęciu, ale czuł, że musi coś przedsięwzięć, jeżeli chce, żeby jego syn przeżył. Wziął wówczas nóż i naciął własną brodawkę sutkową, która zaczęła krwawić. Dał dziecku ją szarpać, aż krew zmieszała się z płynem, który wyciekał.

Niezwykła jest kulminacja tej ojcowskiej miłości. Gdy pewnego dnia Thorgils wybrał się w podróż do Islandii nadszedł silny sztorm. Wielka fala wody porwała mu z kolan Thorfina i wyrzuciła za burtę. Thorgils stwierdził, że nie ma już sensu ratowania statku, skoro stracił syna, ale nagle kolejna fala wrzuciła chłopca z powrotem na pokład. Nowy duch wstąpił w ojca, który zachęcał wszystkich do raowania statku. Jednak Thorfin zaczął wymiotować i chwilę potem umarł.

"Thorgils oszalał z żalu. Nie jadł przez czterdzieści osiem godzin i nawet kiedy dobili bezpiecznie do brzegu nie chciał się rozstać z ciałem syna." Odciągnięto go na bok i zaniesiono ciało syna na cmentarz a on o mało nie zabił tych, którzy to zrobili. Jednak w końcu ochłonął. Potem powiedział, że "nie dziwi się, iż kobiety kochają dzieci, które wykarmiły własną piersią, bardziej niż kogokolwiek innego."

źródło: Farley Mowat, Wyprawy Wikingów. Dawni Normanowie w Grenlandii i Ameryce Północnej., tłum. Wacław Niepokólczycki, Wydawnictwo "Książnica", Katowice 1995

Rzecz się dzieje za czasów Olafa Tryggvasona, nieprawego potomka króla Haralda Pięknowłosego, więc nie w Szwecji, ale blisko, bo w Norwegii. Olaf w 995 ruszył z atakiem na Norwegię, zamordował jarla Haakona z Lade, rządzącego nią w imieniu króla duńskiego i zabrał się za podbijanie kraju.

Pewnie był jednym z pierwszych północnoeuropejskich władców, którzy zdali sobie sprawę, jak bardzo przydaje się chrześcijaństwo w zdobywaniu nowych terytoriów i poszerzaniu władzy. Był niezwykle okrutny. Ci, którzy stawiali opory przed nową wiarą byli wyrzynani, paleni w swoich domach lub poddawani próbie węża.

Podczas próby węża "ustnik metalowego rogu wojennego wciskano ofierze głęboko w gardło, następnie wkładano do rogu węża, najczęściej żmiję, i zatykano róg. Po tych przygotowaniach podgrzewano róg zmuszając torturowaną żmiję do ucieczki przez wpełznięcie do gardła ofiary."

źródło: Farley Mowat, Wyprawy Wikingów. Dawni Normanowie w Grenlandii i Ameryce Północnej., tłum. Wacław Niepokólczycki, Wydawnictwo "Książnica", Katowice 1995

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 31